Ανωνυμία

Απαραίτητη προϋπόθεση της ομαλής ανάπτυξης του παγκόσμιου blogging, αλλά και μήτρα της τερατογέννεσης του made in Greece blogging. Ουδείς σκεπτόμενος άνθρωπος διαννοείται να ζητήσει την άρση της ανωνυμίας των απανταχού της γης bloggers, όμως όλοι οι σκεπτόμενοι Ελληνες ζητουν μετ’ επιτάσεως την άρση της ανωνυμίας, όχι όλων αλλά των γιαλαντζι Ελλήνων καφροbloggers.

Blog σημαίνει «προσωπικό ιστολόγιο«, ας πούμε προσωπικό ιντερνετικό ημερολόγιο, που μπορεί νάχει ο καθένας, ανεξάρτητα από φύλο, ηλικία και επάγγελμα. Η ανωνυμία του συντάκτη του (εν προκειμένω «διαχειριστή» του) είναι απαραίτητη ώστε να μην αυτολογοκρίνεται από την ταυτότητά του. Να μπορεί να γράψει ότι θέλει, χωρίς τον φόβο να εκτεθεί και να υποστεί κοινωνική βλάβη. Ενα άλλο εξίσου σημαντικό χαρακτηριστικό των blogs είναι η δυνατότητα ελεύθερης απάντησης του κάθε αναγνώστη και η κατ’ αυτόν τον τρόπο ανάπτυξη μιας ανώνυμης, άρα ελεύθερης διάσκεψης.

Ανωνυμη δημοσιογραφία

Στην Ελλάδα έχουμε πολλά τέτοια «υγιή» blogs. Ομως την μερίδα του λέοντος στην προβολή παίρνουν τα γιαλαντζί κάφροblogs που αποτελούν ένα μοναδικό φαινόμενο. Αποτυχημένοι ανθυποδημοσιογράφοι και wannabe δημοσιογράφοι, ανοίγουν μέσα σε  10 λεπτά ένα blog και βαυκαλίζονται να πιστέυουν ότι παράγουν «ενημέρωση«!

Με αυτόν λοιπόν τον τρόπο έχουμε στην Ελλάδα το μοναδικό φαινόμενο της ανώνυμης δημοσιογραφίας. Εχουμε δηλαδή ΜΜΕ χωρίς ταυτότητα, δημοσιογράφους και σχολιαστές ανώνυμους και ειδήσεις ατεκμηρίωτες, χωρίς καμμία ευθύνη για το τι λέγεται, με πλήρη άγνοια της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και με πλήρη περιφρόνηση πτος κάθε κανόνα Δικαίου, προς δόξαν της ανοχής της Ελληνικής πολιτείας και δι’ αυτής, της ανωνυμίας!

Δεν περιοριζόμαστε μόνο σε αυτά, αλλά έχουμε και μια καθημερινή παραγωγή εγκλημάτων, υπό την στενή ερμηνεία του Ποινικού Κώδικα. Δυσφημίσεις, συκοφαντικές και απλές, εξυβρίσεις, προσβολές τιμής και υπόληψης, παραβιάσεις ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, κλοπές πνευματικών δικαιωμάτων,  παροτρύνσεις σε αδικοπραξίες, παραβιάσεις εκλογικών νόμων, διασπορά ψευδών ειδήσεων, απάτες και άλλα ων ουκ έστι αριθμός διαπράττονται καθημερινά σε κακουργηματικό βαθμό (εκ της επαναλήψεως και της συρροής των και μόνον).

Ατιμωρησία

Ενώ λοιπόν οποιοσδήποτε άλλος δημοσιογράφος θα είχε εξασφαλίσει το maximum της ποινής φυλάκισης (25 έτη) αν είχε διαπράξει μέρος των όσων διαπράττουν οι κάφροι αυτοί μέσα σε μια βδομάδα, ενω οποιοδήποτε ΜΜΕ θα είχε χρεωκοπήσει από τις χιονοστιβάδες των αστικων αγωγών και των αποζημιώσεων που θα είχε κληθεί να πληρώσει, εάν είχε φιλοξενήσει τέτοιες μαλακίες, τα χαϊβάνια αυτά παραμένουν ατιμώρητα και αποθρασύνονται περισσότερο, μέρα με την μέρα, αυτοπροσδιοριζόμενοι σε «Ρομπέν των Δασών» που ανασυνθέτουν το τοπίο της ενημέρωσης.

Γιατί παραμένουν ατιμώρητοι; Επειδή παραμένουν ανώνυμοι! Επειδή οποτεδήποτε εγερθεί θέμα άρσης της ανωνυμίας των και δίωξής των, σκούζουν ότι ΔΕΝ είναι δημοσιογράφοι αλλά απλοί bloggers και κάθε δίωξη εναντίον τους είναι απόπειρα φίμωσης της παγκόσμιας blogόσφαιρας. Τσιρίζουν ότι αυτά που γράφουν είναι απλά «προσωπικές τους σκέψεις» και όχι ενημέρωση, την ίδια ώρα που στο header του Τρωκτικού γράφει «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΣΑΤΙΡΑ«!!!

Η επωνυμία στην δημοσιογραφία

Οσο όμως απαραίτητη είναι η ανωνυμία στο blogging, άλλο τόσο απαραιτητη είναι η επωνυμία στην δημοσιογραφία. Ωστε να γνωρίζει ο δημοσιογράφος τις συνέπειες πριν γράψει κάτι και να το διπλοελέγξει πριν το αποφασίσει. Να εξασφαλίζεται η τήρηση των Νόμων που η Πολιτεία έχει θεσπίσει για την προάσπιση των ατομικών δικαιωμάτων και να έχει την ευθύνη του εκείνος που θα τους παραβεί καθώς και το ΜΜΕ που θα φιλοξενήσει το προϊόν της παραβίασης. Να τηρούνται τα στοιχεία του κάθε παπάρα που βγαίνει και καταγγέλει δημοσίως μια επιχείρηση ή έναν επιστήμονα, ώστε ναι μεν να δημοσιευτεί η καταγγελία αλλά να μπορεί και ο θιγόμενος, αν θελήσει, να βρει το δίκιο του. Αλλιώς δεν θάχαμε δημοσιογραφία στην Ελλάδα, αλλά κυνήγι μαγισσών!

Τίποτε από αυτά δεν αδυνατίζει τον δημοσιογράφο. Πιο δυνατό τον κάνει. Πιο επίφοβο. Πιο ικανό να ρίχνει μέχρι και κυβερνήσεις ή Προέδρους των ΗΠΑ. Οταν είναι καλά κατοχυρωμένος και σύννομος είναι ανίκητος. Αντιθέτως η ανωνυμία και η «πούστικη» ανανδρία του «εγώ είμαι blogger καλέ…» τον κάνει παντελώς ανυπόληπτο και το «προϊόν» του φτηνό και άχρηστο.

Δημοσιογράφοι – Bloggers

Και για να τελειώνουμε. Βεβαίως μπορεί κάθε Ελληνας, άρα και κάθε δημοσιογράφος, να έχει blog. Είτε όμως θα πρέπει να περιοριστεί να γράφει προσωπικά θέματα, οπότε δικαιούται να είναι ανώνυμος, είτε θα επιλέξει να σχολιάζει δημοσιογραφικά, οπότε στην ουσία δεν θα είναι blogger, άσχετα αν χρησιμοποιεί το φορμά του blog και οφείλει να είναι επώνυμος.

Ο Τέρενς Κουΐκ έχει blog, το ίδιο και η Ελλη Στάη και ο Νίκος Ευαγγελάτος και πολλοί άλλοι. Τα υπογράφουν! Γιατί; Απλά επειδή είναι πραγματικοί δημοσιογράφοι και έτσι η δεοντολογία είναι κομμάτι του DNA τους, θα την τηρούσαν έστω και ανώνυμοι, οπότε δεν έχουν κανένα λόγο να κρυφτούν! Ετσι όμως εγώ ξέρω, οτι αν διαβάσω άποψη ή είδηση στα blogs τους, είναι τεκμηριωμένη και δεμένη με τον ίδιο τρόπο που θα ήταν και στην εφημερίδα τους.

Ο Μάκης Τ. και τ’ αρχίδια του

Κλείνοντας, θα κάνω μια αναφορά σε ένα ειδικό φαινόμενο της δημοσιογραφικής κοινωνίας. Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι αυτοί οι καφρο-bloggers συγκεντρώνουν τα πυρά τους στον Μάκη Τ. Ξέρετε γιατί το κάνουν αυτό; Επειδή ζηλεύουν! Ακριβώς!.. Ο Μάκης Τ. έχει μια επαγγελματική ματεργκαλ που προσομοιάζει στην δική τους. Υβρίζει, διαπομπεύει, λοιδωρεί, παραβαίνει Νόμους, υποκλέπτει έγγραφα, εν πολλοίς κάνει ότι κάνουν και αυτοί!

Με μια τεράστια διαφορά όμως. Τεράστια όσο ο Καιάδας! Οτι κάνει, το κάνει επώνυμα! Το υπογράφει! Ετσι οι θιγόμενοι ξέρουν ποιον να μηνύσουν και να ενάγουν, οι δε Αρχές ξέρουν ποιον να διώξουν.Σε κάποιους λοιπόν αρέσει το στυλ του Μάκη Τ., άλλους τους χαλάει, αλλά το βέβαιο είναι οτι ο Μάκης Τ. έχει αρχίδια! Αυτά ακριβώς που δεν τον αφήνουν να σκούξει «μην τα βάζετε μαζί μου… εγώ είμαι blogger… δικαιούμαι να είμαι ανώνυμος…»

Αρέσει σε %d bloggers: