Η συνέντευξη Σπηλιωτόπουλου στην Veto

Aυτό το θέμα δεν είναι τόσο φρέσκο αλλά είναι καραμπινάτο. Πριν μερικές εβδομάδες ο Μάκης Τ. είχε πάρει μια συνέντευξη από τον Αρη Σπηλιωτόπουλο, για την καινούργια του εφημερίδα. Την συνέντευξη αυτή την διαφήμιζε με διάφορα teasers όλη την εβδομάδα, προκειμένου να boostάρει την κυκλοφορία της εφημερίδας του την Κυριακή.

Ομως η συνέντευξη αυτή προφανώς ενόχλησε τον Παπαρογιάννη, τον ντεμέκ δημοσιογράφο του ντεμεκ δελτίου, που προβάλλεται ανάμεσα από ανατομικά στρώματα, ψευτοκοσμήματα και συσκευές νερού με όζον στον ντεμέκ σταθμό. Ο ντεμέκ λοιπόν δημοσιοκάφρος, μέσω του Φίμωτρου, αφου πρώτα προσπάθησε να εκβιάσει τον Σπηλιωτόπουλο να αποσύρει την συνέντευξή του, στο τέλος ανακοίνωσε με λεβεντιά και περηφάνεια, ότι έχει το κείμενο της στα χέρια του και θα το αναρτήσει ολόκληρο το Σάββατο (μια μέρα πριν την κυκλοφορία της εφημερίδας) τιτλοφορώντας μάλιστα την σχετική προειδοποιητική ανάρτηση «Γιατί να πληρώνετε τζάμπα λεφτά; Διαβάστε την εδώ δωρεάν«.

Οπερ και εγένετο. Το Σάββατο η συνέντευξη βρισκόταν ανηρτημένη στο Φίμωτρο και έμεινε εκεί για αρκετή ώρα. Απεσύρθη αρκετά αργότερα, αφου η ζημιά είχε γίνει, αφου την είχαν πάρει και την αναδημοσίευσαν δεκάδες άλλα ανθυποτρωκτικά, μετά από «ευγενική παράκληση» του Ν. Χατζηνικολάου (καθ’ ομολογίαν του ίδιου του κάφρου)

Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ

Mια νέα Κυριακάτικη εφημερίδα είναι σαφές ότι προσπαθεί να χτίσει κοινό ανάμεσα από περιστασιακούς αναγνώστες, που είτε προσπαθεί να «κλέψει» από τις άλλες είτε προσπαθεί να δημιουργήσει. Αλλοι την αγοράζουν για τις προσφορές και τα DVD και CD της και άλλοι για κάποια στήλη ή για κάποια συνέντευξη. Η συνέντευξη Σπηλιωτόπουλου ήταν αδιαμφισβήτητα «καλό χαρτί«. Ο Αρης ήταν πρόσωπο των ημερών και το teaser με την αναπάντητη ερώτηση «Αν είστε ομοφυλόφιλος…» έκανε καλά την δουλειά του.

Oταν λοιπόν ο ανθυποεκβιαστής και δημοσιοκάφρος κλέβει την συνέντευξη από την Παρασκευή και την αναρτά στο έκτρωμά του, ήδη από το Σάββατο, λύνει ένα μεγάλο δίλημμα στους περιστασιακούς εν δυνάμει αναγνώστες που θα αγόραζαν εκείνη την εβδομάδα την Veto ειδικά για την συνέντευξη αυτή. Εχουν την συνέντευξη δωρεάν και  τα χρήματα στην τσέπη τους!

Αν λοιπόν υποθέσουμε πως 20.000 αναγνώστες ΔΕΝ αγόρασαν την Veto επειδή δεν είχαν πλέον λόγο να το κάνουν, αυτό σημαίνει ότι ο Παπαρογιάννης προκάλεσε από πρόθεση οικονομική ζημία ύψους εκατοντάδων χιλιάδων Ευρώ σε ΔΥΟ επιχειρήσεις. Στην εφημερίδα και στο Πρακτορείο διανομής! Θα τον ενάγει κανείς ποτέ για αυτά τα διαφυγόντα κέρδη; θα κληθεί να αποζημιώσει τα θύματά του; H θα οχυρωθεί πάλι πίσω από την κουκούλα της ανωνυμίας;

Επιπλέον μια συνέντευξη δεν είναι κάτι «ορφανό«. Εχει δικαιώματα που ανήκουν σε αυτόν που την έδωσε και σε αυτόν που την πήρε. Κατά συνέπεια, έχω την εντύπωση ότι η υφαρπαγή του κειμένου και η ανάρτησή του χωρίς την άδεια ούτε του Αρη ούτε του Μάκη Τ. συνιστά αυτοτελές αδίκημα, παρά την εκ των υστέρων αποκαθήλωσή του. Θα τον μηνύσει κανείς ποτέ για αυτό; θα κληθεί να δώσει λόγο των πράξεών του στο δικαστήριο; H θα οχυρωθεί πάλι πίσω από την κουκούλα της ανωνυμίας;

Πέραν πάντως της νομικής διάστασης της πράξης, υπάρχει και η κοινωνική απαξία της. Ολοι ξέρουμε το ποιος είναι το καθήκι αυτό, αλλά εγώ τουλάχιστον δυσκολεύομαι να συλλάβω το κίνητρο. Στέκομαι στον τίτλο του «Γιατί να πληρώνετε τζάμπα λεφτά; Διαβάστε την εδώ δωρεάν» όπου βλέπω ξεκάθαρα την πρόθεση να βλάψει! Αλλά ποιον να βλάψει; Τον Μάκη Τ.;

Μα μια εφημερίδα δεν είναι ο εκδότης της. Ειναι οι συντάκτες της, οι υλατζήδες, οι τεχνικοί της, το ατελιέ της… όλοι αυτοί που το συγκεκριμένο καθήκι βαυκαλίζεται να θεωρεί πως είναι «συνάδελφός» τους. Είναι δυνατόν το κόμπλεξ και η κακία του να τον κυριεύουν σε τόσο βαθμό που να αδιαφορεί αν βγάζει τα μάτια συναδέλφων του;  Αυτή είναι η «συναδελφική αλληλεγγύη» που τον διακρίνει;

Ακόμα και αν, μετά την ανάρτηση, στάθηκε περήφανα μπροστά στον καθρέπτη του, δοκιμάζοντας την νέα σατέν κουκούλα του (πάντα φρεσκολουσμένος όμως), μαλάσσοντας την μαλαπέρδα του και σκούζοντας «είμαι μεγάλος ρεεε… τον γάμησα ρεεε…. είμαι μεγάλος ρεεε…» σίγουρα η Ιερουσαλήμ μας δεν είναι τεράστια, οι παροικούντες γνωρίζονται όλοι, ορισμένα πράγματα είναι δανεικά και κάποια πιάτα τρώγονται κρύα!

Θάθελα τέλος να υπενθυμίσω ότι ο τρόπος που πολεμά κάποιος δείχνει και το πόσο Αντρας (το Α κεφαλαίο) είναι. Στον Β’ παγκ. πόλεμο πολλοί Γερμανοί αποδείχτηκαν εγκληματίες, δικάστηκαν, φυλακίστηκαν ή και εκτελέστηκαν. Υπήρχε όμως και ένας Γκουντέριαν, που πολέμησε τόσο αντρίκια και ιπποτικά, ώστε μετά την κατάρρευση, ούτε καν σκέφτηκαν οι νικητές Σύμμαχοι  να τον δικάσουν για το παραμικρό!

Αλλά ο Γκουντέριαν ήταν Αντρας. Είδος εν προφανή ανεπαρκεία, με το οποίο ορισμένοι μόνον ενδυματολογική σχέση έχουν!



Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: