Να κι ένα μαγαζί που σέβεται… (ή που τα ακουμπάει)

Αφού λοιπόν είδαμε ένα πογκρόμ επιθέσεων κατά εστιατορίων, κέντρων διασκεδάσεως, ζαχαροπλαστείων και λοιπών συναφών και πάνω βεβαίως που είχε αρχίσει να μας προβληματίζει αυτή η σύμπτωση,  νάσου και η …λύση! Το μαγαζί με τρωκτικάρια διαπιστευτήρια! Η αλλιώς «θέλει η παπαδοπουτάνα να κρυφτεί κι’ η χαρά δεν την αφήνει». Απολαύστε κατ’ αρχήν την ανάρτηση.

Επειδή όλοι λέμε μονο τα άσχημα για τα μαγαζιά που έχουμε πάει εγώ σήμερα λεω να πω ένα καλο.Εχτές πήγα με την παρέα μου στο «Παγωτό» στην Γλυφάδα,παραγγείλαμε 2 παγωτά και μια λουκουμάδες,τα παγωτά ήρθαν σε λιγότερο από 5 λεπτά οι λουκουμάδες όμως κάνανε γύρω στα 45 λεπτά λέμε τι έγινε?  ………………………..  λέμε να πληρώσουμε,έλα που είχε πάρει την αποδείξει όμως,ρωτάμε τον σερβιτόρο «ποσο κάνουν» η απάντηση του ήταν «κέρασμα του μαγαζιού».Δεν το περιμέναμε!επιτέλους λέμε να και ένα μαγαζί που σέβεται τον πελάτη,σίγουρα θα ξαναπάμε και για την ποιότητα των προϊόντων και για την συμπεριφορά του προσωπικού.

H ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ

Ούτε συζήτηση ότι το τρωκτικό έχει υψηλή επισκεψιμότητα. Είπαμε ότι ο Ελληνας έχει φυσική εντροπία στην κλειδαρότρυπα και στην μπόχα. Αν λοιπόν υποθέσουμε ότι την ανάρτηση αυτή την είδαν, ας πούμε 500.000 άνθρωποι, εκ των οποίων στατιστικά οι 200.000 κατοικουν στην Αττική, τότε είναι βέβαιο πως το κείμενο αυτό αποτέλεσε μια θαυμάσια διαφήμιση, που θα κόστιζε πολλά χρήματα, αν γινόταν με παραδοσιακό τρόπο μέσω παραδοσιακών Μέσων.

Ούτε συζήτηση επίσης ότι οι σχέσεις Γκόλια και αθωότητας έχουν πάψει να υφίστανται εδώ και χρόνια. Αλλιώς μέχρι τώρα ο κάθε εστιάτορας, ταβερνιάρης, ζαχαροπλάστης, καφετζής θα είχε βάλει τον γιο του, την γκόμενά του, τον φίλο του ή καποιον άλλον να γράψει μια αναρτησούλα στο Τρωκτικό για το πόσο φρέσκα είναι τα κρεάτά του, πόσο χαμηλές οι τιμές του, πόσο χαρωπό το περιβάλλον και πόσο αδελφική η εξυπηρέτηση. Θάταν ηλίθιοι αν δεν το είχαν τουλάχιστον αποπειραθεί!

Εχετε όμως δει εσείς τέτοιες αναρτήσεις; Μάλλον όχι. Πλην αυτής! Τι λέτε τώρα; Οτι ο καλός τρωκτικός αφήνει να αναρτηθεί ένα κείμενο ενός «αναγνώστη» από το οποίο ένας επιχειρηματίας θα βγάλει του κόσμου τα χρήματα, χωρίς να διεκδικεί να γλύψει κι αυτός ένα κοκκαλάκι; Είπαμε οτι μπορούμε να κατηγορήσουμε την παπαδοπουτάνα για πολλά, αλλά χαζομαλάκας δεν είναι.

Αρα λοιπόν και σύμφωνα με την λογική, τι προκύπτει να είναι το βασικότερο ατού της περι ης ο λόγος επιχείρησης; μα, ότι τα ακουμπάει για να διαφημιστεί! Υπάρχει άραγε τίποτε ανέντιμο ή ανήθικο σε αυτό;

Βεβαίως υπάρχει. Και ανέντιμο και ανήθικο και παράνομο.

Ανήθικο διότι προκειμένου να γίνει αποτελεσματικότερη η καμπάνια, δυσφημίστηκαν από πρόθεση και με σχέδιο, άλλες ανταγωνιστικές επιχειρήσεις, με την ίδια μέθοδο, των αγανακτισμένων αναγνωστών.

Ανέντιμο, διότι η συγκεκριμένη διαφήμιση λειτουργεί παραπλανητικά, εμφανιζόμενη ως μαρτυρία κάποιου τρωκτικάριου, είναι δηλαδή γκρίζα.

Παράνομο, διότι από την συναλλαγή αυτή το Δημόσιο αλλά και το ταμείο των δημοσιογράφων χάνουν χρήματα (φόρους, Φ.Π.Α. και αγγελιόσημο)

Θα με ρωτήσετε πιθανόν πως είμαι σίγουρη ότι έτσι έχουν τα πράγματα;

Σας απαντώ πρώτα-πρώτα ότι δεν χρειάζεται να είμαι σίγουρη, προσωπικές μου σκέψεις εκφράζω σε προσωπικό ιστολόγιο. (Διαβάστε το θέμα περί της ανάρτησης ασανσερ για τον όμιλο ΠΗΓΑΣΟΣ και θα δείτε την απάντηση που δίνει ο δημοσιοκάφρος)

Αν πάντως έχετε αμφιβολίες, κάντε κάτι απλό. Γράψτε ο καθένας ένα κειμενάκι για την επιχείρησή σας και στέιλτε το για ανάρτηση, υπογράφοντας σαν «Αναγνώστης». Αν έχω άδικο, θα το δείτε περήφανα αναρτημένο. Αν δεν το δείτε, μάλλον έχω δίκιο!

Διότι ναι μεν ο δημοσιοκάφρος δεν μπορεί να εισπράξει νομίμως χρήματα παρα την επισκεψιμότητα του εκτρώματός του, μαύρα όμως μια χαρά μπορεί, άσε που είχε και καλούς δασκάλους σε αυτό.

Και φυσικά αυτό είναι κάτι που σιγά-σιγά θα γιγαντωθεί σαν φαινόμενο, προς δόξαν της ανωνυμίας της οποίας απολαμβάνει ο διαχειριστής του Τρωκτικού, προσπαθώντας να πείσει ότι είναι blogger και εκφράζει μόνον προσωπικές σκέψεις.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: